Χριστίνα Παλαιολόγου

Παρουσίαση δύο νέων βιβλίων της Χριστίνας Παλαιολόγου “ανατιδοΦοβία“ Ένα συλλογικό αστυνομικό μυθιστόρημα που κυκλοφόρησε στα τέλη Ιουνίου του 2019. Ένας καταξιωμένος συγγραφέας αστυνομικής λογοτεχνίας, ο Τριαντάφυλλος Σγκάφας, γυρίζει μετά από πολλά χρόνια στη γενέτειρά του την Καστοριά για να βρεθεί απ’ την πρώτη κιόλας στιγμή στο μάτι του κυκλώνα μιας σειράς δολοφονιών. Την επόμενη μέρα των Φώτων, μετά από ένα ξέφρενο γλέντι στα Ραγκουτσάρια, θα ξυπνήσει μέσα σε ένα σκοτεινό γουναράδικο, αγκαλιά με το σφαγιασμένο πτώμα ενός παλιού του συμμαθητή του Διαμαντή. Η μνήμη του Τριαντάφυλλου δεν τον βοηθά να θυμηθεί τι είχε συμβεί το προηγούμενο βράδυ. Μόνο απορίες του…

Διαβάστε περισσότερα

Τηλεκατευθυνόμενος

γράφει η Λιάνα Σαγιάννη Να σας θυμίσω τα παιχνίδια με τηλεχειριστήριο; Όλοι μας, λίγο πολύ έχουμε παίξει. Αχ, τι ωραία που είχα τον έλεγχο πάνω σε κάτι. Το κινούσα όπως ήθελα. Μπροστά – πίσω, γρήγορα – αργά, σε όποια κατεύθυνση επιθυμούσα για να διασκεδάσω. Τι συμβαίνει όμως όταν το παιχνίδι δεν το εγκαταλείπουμε σε εκείνη την αθώα ηλικία; Όταν συνεχίζουμε να παίζουμε με τον ίδιο τρόπο στην ενήλικη ζωή μας; Και είμαστε εμείς που κρατάμε το τηλεχειριστήριο ή μήπως είμαστε το παιχνίδι; Κι όμως συνάντησα και τέτοιους ανθρώπους. Ναι, κατευθυνόμενους και συνάμα τον χειριστή τους! Για εκείνους θα μιλήσω. Με…

Διαβάστε περισσότερα

Μυθοπλασία

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΜΥΘΟΠΛΑΣΙΑ; Ο Μύθος και η Μυθοπλασία παρουσιάζονται (στους άλλους) σαν μια αφήγηση. Μυθοπλασία είναι η ιστορία, η υπόθεση που περιέχεται σε ένα Λογοτεχνικό έργο. Δηλαδή, η «μυθοπλασία» είναι το πλάσιμο, η κατασκευή, η σύνθεση του μύθου, που εξαρτάται κυριολεκτικά και αποκλειστικά από τη φαντασία του συγγραφέα. Ο ΜΥΘΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ; Έχουμε δύο ειδών αφηγήσεις. Η μία είναι η “μυθοπλαστική αφήγηση” και η άλλη η “αφήγηση πραγματικών γεγονότων”, όπως είναι για παράδειγμα μια ιστορική αφήγηση. Στη “μυθοπλαστική αφήγηση”, όλα, όπως ο τόπος, οι ήρωες, τα γεγονότα είναι εξ’ ολοκλήρου μια φαντασία του συγγραφέα. Άρα μια μυθοπλασία δημιουργεί έναν κόσμο…

Διαβάστε περισσότερα

Εγκιβωτισμός

Στην πιο απλή μορφή της, η λογοτεχνία ξεκινά την αφήγηση μιας ιστορίας από την αρχή ως το τέλος, χωρίς καμία διακοπή. Αυτή η μορφή αφήγησης είναι μόνο στη θεωρία, διότι συνήθως το λογοτεχνικό κείμενο στήνεται πιο περίπλοκα. Συνήθως υπάρχει η μία βασική ιστορία, που λέγεται κύρια αφήγηση, στην οποία κάποια στιγμή παρεμβάλλεται και μία άλλη που τρέχει παράλληλα ή που πρέπει να αναφερθεί από τον συγγραφέα για διάφορους λόγους κάθε φορά. Κάποιες φορές υπάρχουν περισσότερες δευτερεύουσες ιστορίες που παρεμβάλλονται ταυτόχρονα με την εξέλιξη της βασικής. Κατά συνέπεια, σε ένα κείμενο αρχίζει η βασική ιστορία· κάποια στιγμή διακόπτεται· παρεμβαίνει η δευτερεύουσα…

Διαβάστε περισσότερα

show & tell

Τους όρους “tell” και “show”, «λέγω» και «δείχνω», εισήγαγε στη θεωρία της Λογοτεχνίας ο Βρετανός συγγραφέας Henry James. Είναι οι δύο τρόποι να οργανώσει ο συγγραφέας το υλικό του. Στο «λέγω» ο αφηγητής μιλά αυτός ο ίδιος και μας μεταφέρει τα γεγονότα της πλοκής, πληροφορίες για τους χαρακτήρες  αλλά και τα λόγια που λένε οι άλλοι χαρακτήρες του έργου. Για παράδειγμα: “Ο Γιάννης είναι θυμωμένος”. Εντάξει, είναι μια βασική πληροφορία που θέλεις να δώσεις  στον αναγνώστη. Ακόμα και ο πιο χαζός αναγνώστης μόλις διαβάσει αυτή τη φράση θα καταλάβει την κατάσταση του Γιάννη. Αλλά είναι πολύ απλό, και καθόλου ενδιαφέρον.…

Διαβάστε περισσότερα

In media res

Ο πιο απλός τρόπος για να αφηγηθεί κάποιος μια ιστορία είναι να ακολουθήσει την αυστηρή χρονολογική σειρά των γεγονότων. Ξεκινά από την αρχή και πάει μέχρι το τέλος. Αυτός ο τρόπος -είναι ναι μεν ο πιο φυσικός και εύκολος- αλλά μερικές φορές ή και πάντα γίνεται κουραστικός για τον αναγνώστη. Μια παραλλαγή της αφήγησης είναι να ξεκινά κάποιος από την καρδιά της ιστορίας, ή ακόμα και από κάποιο δραματικό τέλος της ιστορίας, αν υπάρχει κάτι τέτοιο. Γενικά, να ξεκινήσει το βιβλίο από μια πολύ “ισχυρή” στιγμή της υπόθεσης. Για παράδειγμα, στο “Εκατό χρόνια μοναξιά”, ο συγγραφέας ξεκινά με ένα εκτελεστικό…

Διαβάστε περισσότερα

Σκέφτομαι και γράφω (1)

Γράφει η Λιάνα Σαγιάννη… Feedback Πόσο μπορεί ένας άνθρωπος να σε χαλάσει; Υπάρχουν στιγμές που τον σκέφτεσαι και το χαμόγελο δεν σβήνει απ’ τα χείλη. Στιγμές που τον αγγίζεις και δεν θες να περάσει ο χρόνος. Στιγμές που η ευτυχία ξεχειλίζει απ’ όλο σου το «είναι». Όμως, υπάρχουν και αυτές οι στιγμές, που όταν τον έχεις απέναντι, θες να ανοίξει η γη και να χαθείς, να μην τον βλέπεις, να μην τον ακούς. Γιατί συμβαίνει αυτό; Ο τρόπος & η συμπεριφορά μας πολλές φορές στους ανθρώπους δίπλα μας, είναι άκομψος και άγαρμπος. Μπορεί να θέλουμε να τον πειράξουμε, να τον…

Διαβάστε περισσότερα