Το Μοναστήρι

δημοσιεύτηκε στις 18/12/19 στη σελίδα: http://www.e-alitheia.gr/pub/36089/to-monastiri γράφει ο “Λουκής” Το Μοναστήρι Δεν γινόταν να μη περάσουν από το Μοναστήρι. Πέντε κοπρόσκυλα που γύρισαν μετά από χρόνια στα παλιά τους στέκια· να κάνουν το τάμα τους. Είχαν βρει τόσες δικαιολογίες να την κοπανήσουν από την Αθήνα. Να εισπνεύσουν λίγη καφρίλα ο ένας από τον άλλον. Ο ένας μάλιστα από αυτούς -ο πιο άθεος της παρέας- είχε πει της γυναίκας του ότι θα πήγαινε μερικές μέρες στο Άγιο Όρος. Τέτοιο θράσος το θρασίμι. Δυστυχώς, το στέκι είχε αλλάξει χρήση, πούλαγε τώρα φουλάρια και άλλα τέτοια φλούφλικα πράγματα. Αραχτά στο απέναντι πεζοδρόμιο τα…

Διαβάστε περισσότερα

ο Θείος μου ο τσιγκούνης

γράφει ο Μίλτος Μόσχος Ροβέρτος Μαγκαφούνας. Εκεί γύρω στα ογδόντα πέντε, τα μαλλιά του τα ‘χει χάσει από τα πενήντα. Παλιός οδηγός στα τραίνα. Μάτια μεγάλα μπιρμπιλωτά. Το ένα μάτι του δεν πρέπει να βλέπει καθόλου, και μάλιστα φεύγει λίγο από τη θέση του. Μύτη γαμψή σαν του γερακιού. Δόντια ούτε για δείγμα. Η κοιλίτσα, την βλέπεις ότι, έχει φουσκώσει λίγο. Μονίμως με ένα ξεφτιλέ κοντό παντελόνι και μια αθλητική φανέλα. Στα πόδια του σπάνια μπαίνει παπούτσι· μόνο σαγιονάρες. Τα νύχια των ποδιών του έχουν γίνει σκληρά σαν του κατσικιού· πριονοκορδέλα θέλουν να κοπούν. Έχει τρία παιδιά, τη γυναίκα του…

Διαβάστε περισσότερα

Η Κακομοίρα

1ος Πανελλήνος Διαγωνισμός Πεζογραφίας “Κέφαλος” – κατηγορία “Δοκίμια” – Τιμητική διάκριση ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ γράφει ο Μίλτος Μόσχος Χρόνια ατέλειωτα τον άντρα της τον βλέπει για λίγες μέρες το χρόνο, άντε με το ζόρι να είναι για 2 βδομάδες, το πολύ 1 μήνα. Μετά; αυτός φεύγει πάλι για δουλειές που κρατάνε όλο τον επόμενο χρόνο. Από τότε που παντρεύτηκαν αυτό γινόταν. Ένας χρόνος απουσίας, λίγες μέρες μαζί και άντε πάλι απ’ την αρχή. Βέβαια, τα λεφτά ήταν πολλά. Βλέπεις ο εργοδότης πληρώνει καλά τις δύσκολες δουλειές και όταν σε κρατάει μακριά από το σπίτι σου για ένα χρόνο, σίγουρα την κάνει δύσκολη…

Διαβάστε περισσότερα

Το όνειρο

Ομαδική συμμετοχή του Μίλτου Μόσχου. Δημοσιεύτηκε μετά από διαγωνισμό που οργάνωσε η ιστοσελίδα https://weirdsides.com. Προκρίθηκαν 13 Ονειρικές Ιστορίες και εκδόθηκαν σε βιβλίο με IBAN 978-618-5424-22-0 από τις εκδόσεις “Ελκυστής”. *** Βγήκαμε λέει στην Αγκώνα, οδηγούσα εγώ το μικρό φιατάκι που είχαμε καταφέρει να αγοράσουμε πριν δυο χρόνια. Δίπλα μου ο Νίκος, πίσω οι δυο αδελφές, η γυναίκα μου η Σάσα και η γυναίκα του Νίκου, η Κατερίνα. Τις έβλεπα από το καθρεφτάκι, ανοιγόκλειναν το στόμα· γέλαγαν σαν κότες, αλλά δεν άκουγα να βγαίνει ήχος γέλιου. Η γυναίκα μου είχε ένα περίεργο χαμόγελο. Το πρόσωπό της ήταν χωρισμένο με μια κατακόρυφη…

Διαβάστε περισσότερα

Παράλληλοι κόσμοι

γράφει ο Μίλτος Μόσχος 8 Σεπτεμβρίου 2019 Βόρεια προάστια της Αθήνας, Φεβρουάριος 2021, στα γραφεία της θεατρικής ομάδας «Δρώμενα και άλλα τινά». Πάνω σε ένα τραπέζι κάθεται ο σκηνοθέτης της ομάδας, ένα νέο παιδί των είκοσι πέντε χρονών. Γύρω από το μεγάλο τραπέζι κάθονται όλα τα παιδιά της θεατρικής ομάδας. «Θέλω να σας πω, ποιο έργο θα ανεβάσουμε φέτος. Θέλετε να μάθετε;» τους ρωτά. «Και βέβαια θέλουμε», του λένε όλοι και αρχίζουν να πέφτουν στο τραπέζι οι τίτλοι έργων, που ο καθένας μέσα στην ταλεντάρα του, θα ήθελε πριν πεθάνει να έχει ερμηνεύσει τουλάχιστον τον κεντρικό ήρωα ενός εκάστου. «Ωραία,…

Διαβάστε περισσότερα

Γιατί γράφεις;

γράφει ο Μίλτος Μόσχος Γιατί γράφεις; Έτσι, για την πλάκα μου, το κέφι μου κάνω. Μπορεί να γράφεις, γιατί θέλεις να αποδείξεις στον εαυτό σου ότι μπορείς να τα καταφέρεις και εδώ, όπως τα κατάφερες και σε τόσα άλλα πράγματα που έμπλεξες κατά καιρούς. Μπορεί να θυμήθηκες εκείνο το πελαργόνι που πέταγε πάνω από τη λίμνη της Καστοριάς, πριν από σαράντα χρόνια. Μπορεί να θυμήθηκες εκείνη τη σκατόφατσα, τον επιλοχία από τον στρατό. Θεέ μου, τι μούρχονται στο νου! πού τον θυμήθηκα εκείνον τον βλάχο! Μπορεί να βρωμάς ακόμα πάνω σου, εκείνο το απαίσιο πατσουλί που φόραγε η διπλανή σου…

Διαβάστε περισσότερα

42 χρόνια χειμώνας

42 χρόνια χειμώνας γράφει ο Μίλτος Μόσχος δημοσιεύτηκε στο Λογοτεχνικό περιοδικό Κεφαλλονιάς “ΚΕΦΑΛΟΣ” – τεύχος 5ο Ο νέος γιατρός, ο οποίος στάλθηκε μεσ΄ το καταχείμωνο, είναι αποφασισμένος να δώσει ένα τέλος σ΄ αυτή τη βρωμερή ιστορία. Πάνω στο γραφείο, ανοιγμένος ένας φάκελος που σιχαίνεται και να τον πιάσει. «Κάνει πολύ κρύο εδώ μέσα», σκέφτεται. Έχει ζητήσει να του φέρουν στο γραφείο τον κύριο Βασίλη. Ο φάκελος γράφει στο εξώφυλλο: Αγνώστου πατρός Μητέρα, με νοητική στέρηση Γεννηθείς: 1964 στη Φθιώτιδα Εισήχθη: 12/9/1977 Νταού Πεντέλης με διάγνωση «παιδική ψύχωση» Εισήχθη: 3/5/1987 Κρατικό Θεραπευτήριο Λέρου με διάγνωση «ολιγοφρένεια-επιληψία» Όνομα το οποίο του δόθηκε…

Διαβάστε περισσότερα

Στο είχα πει, και δεν με πίστεψες

α’ βραβείο στον  διαγωνισμό μικροδιηγήματος Έκτασης 200 λέξεων, με θέμα μια “ιστορία αγάπης”, που ανακοινώθηκε στις 14/2/2019 από τη σελίδα www.nakasbookhouse.gr, και τίτλο “στο είχα πει, και δεν με πίστεψες”, Το α’ βραβείο απονεμήθηκε και στην Αναστασιάδου Μηλέβα για το δικό της μικροδιήγημα. Δημοσίευση: https://www.nakasbookhouse.gr/content/mikres-istories-megala-aisthimata-miltos-moshos-sto-eiha-pei-kai-den-me-pistepses   ### γράφει ο Μίλτος Μόσχος Στο είχα πει, και δεν με πίστεψες Ο Γιώργος και η Αλεξάνδρα, μέχρι τα τριανταδύο τους, ζήσανε ένα παραμύθι. Ένας σφοδρός έρωτας για δώδεκα ολάκερα χρόνια. Δυο καλλίγραμμα κορμιά, δυο πανέμορφοι νέοι. Έρωτας που έδωσε ολονύκτιες σαρκικές ηδονές, που γέννησε μια απέραντη αγάπη. Παιδιά δεν έκαναν. Ήταν ανίκανος. Η…

Διαβάστε περισσότερα

γράμμα στον αέρα

γράφει ο Kouros Poso Stoi Μου θυμίζει κάτι παλιό, τόσο παλιό που καταντάει Αρχαίο, έτσι γινόταν πάντα, από τότε που ο πατέρας των Θεών, έκανε αυτό που πρέπει.   Χιλιάδες αυτοί που τάσπασαν τα μούτρα τους, σαν κείνον τον ομορφονιό που κοίταγε στην λίμνη, τόσο κοντά κατέβηκε να δει την ομορφιά του, ήταν γραφτό του, είπανε αργότερα οι άλλοι, ξεπέρασε τα όρια θα τόλεγε ο Ελύτης, κακοτραγούδησε αυτό που τούδωσε η φύση, κι’ ο Δίας αυτός ο απόλυτος Θεός του, κατάρα έδωσε σ’αυτόν και σ’όλη την γενιά του.   Και τώρα κάθομαι εδώ και βλέπω την κατάντια, βλέπω να φεύγουν…

Διαβάστε περισσότερα

Καληνύχτα κοριτσάκια

γράφει ο Μίλτος Μόσχος Τετάρτη 24-10-2018 Παρκάρουμε το αυτοκίνητο στα 100 μέτρα μακριά από το κτίριο. Βρέχει δυνατά και τρέχουμε να μπούμε μέσα, ούτε ομπρέλα δεν προβλέψαμε να πάρουμε. Μούσκεμα γινήκαμε. «Κοινωφελές ίδρυμα της Καλλίπολης», πρόλαβα να διαβάσω μια μεγάλη μαρμάρινη πλάκα στον τοίχο της εισόδου. Δεν βλέπω αγόρια να παίρνουν μέρος σε αυτό, που γίνεται στον διάδρομο έξω από τα δωμάτιά τους, κάθονται μέσα, φαίνεται θα έχουν άλλες ασχολίες. Ο διάδρομος έχει δύο σχετικά μεγάλα τραπέζια. Στο ένα κάθονται δύο αγόρια, ένα άλλο κάθεται βαθιά στον καναπέ του διαδρόμου, που βρίσκεται δίπλα στο τραπέζι των κοριτσιών. Περνώντας στον διάδρομο…

Διαβάστε περισσότερα