[η φωτογραφία προέρχεται από το https://pixabay.com και είναι ελεύθερη προς χρήση] Χρονογράφημα “Ένας μάγκας στο λιμάνι” του Μίλτου Μόσχου «Μπιλατέρι μου;» ανοίγει η πόρτα και ακούγεται η φωνή από ένα μέτριο σε ύψος ανθρωπάκι. Ξεχωρίζει το κεφαλάκι, μαλλί γκριζαρισμένο μπορεί και βαμμένο, περιμένει πρόσκληση. «Καλώς τον Κλουζώ», του φωνάζει ο Νίκος, «έλα μέσα, έλα». Τα πρώτα που κάνουν εντύπωση είναι δυο βούρτσες, τα δυο καραμανλίδικα φρύδια, Ακολουθεί το πηγούνι με μια φούντα τρίχες. Μάγουλα έτοιμα να σκάσουν, ροδοκόκκινα. Αετός· δεν του ξεφεύγει τίποτα, από συνδικαλιστικά μέχρι τα γκομενίστικα της κάθε μιας. Μάγκας με βουλαρισμένο πτυχίο στο λιμάνι του Πειραιά. Λεξιλόγιο περίεργο, μαγκίτικο, με λέξεις-κλειδιά και υπονοούμενα. Ρίχνει το κορμί του στην καρέκλα του…
Η τύχη στα χέρια σου
[η φωτογραφία προέρχεται από το https://pixabay.com και είναι ελεύθερη προς χρήση] Η τύχη στα χέρια σου γράφει η Βάνα Μαυρίδου Άουτς! Γαμώ την τύχη μου την ξελογιάστρα. Τόσα χρόνια πάνω στα ντεντζερέδια τέτοιο κάψιμο δεν έχω ξανακάνει. Άουτς. Ανάθεμα την ώρα και τη στιγμή που βρέθηκα να δουλεύω για δαύτους. Αλλά καλά να πάθω με το μαλάκα που πήγα και πήρα. Τα ΄λεγε η μάνα μου αλλά εγώ δεν άκουγα. Στραβώθηκα η ηλίθια. Να! Έρωτες και φούμαρα και κουραφέξαλα. Τα κουστούμια βλέπεις και τα ζελέ στα μαλλιά τον έκαναν όμορφο. Αλλά μόλις τον δεις να γυρνάει από το καζίνο με τις τσέπες…
Η καραντίνα σε διήγημα
Η καραντίνα σε διήγημα – Σοφίας Τανακίδου Έστειλε μήνυμα στο 13033 πως θα πάει για σωματική άσκηση, κατευθύνθηκε λοιπόν προς το πάρκο, δεν είχε ευτυχώς πολύ κόσμο, δύο τρεις περιφέρονταν με ένα λουρί σκύλου, χωρίς σκύλους. Χαμογέλασε μόνη της. Τι κάνουν οι άνθρωποι για να ξεφύγουν λίγο από τις τρύπες που τους έχουν εδώ και μήνες κλείσει; Είχαν περάσει ήδη δύο μήνες, μέσα Μαΐου, κι ακόμα η καραντίνα δεν είχε λήξει· μέσα της αναρωτιόταν κι αν θα έληγε και ποτέ. Ένας επικίνδυνος ιός, τους είχαν πει δίχως θεραπεία, τόσο επιθετικός που σκοτώνει παγκοσμίως εκατομμύρια ανθρώπους και η μόνη προφύλαξη ήταν…
Το DNA μου Ελληνικόν
[η φωτογραφία προέρχεται από το https://pixabay.com και είναι ελεύθερη προς χρήση] δημοσιεύτηκε στο Portal: http://www.e-alitheia.gr/pub/36500/to-dna-mou-ellhnikon Γράφει «ο Λουκής» Αγαπημένε μου, Είμαι τσαντισμένη με όσα συμβαίνουν γύρω μου. Παντού γύρω μου ακούω τη φράση “η βλακεία νικάει”, σαν κάποιοι να το απευθύνουν σε μένα, αλλά δεν είμαι και πολύ σίγουρη. Έχουν βαλθεί να μου αλλάξουν το DNA. Μπορεί να ήμουν άτυχη στο σχολείο και να έκανα την κάθε τάξη δυο χρονιές, αλλά από Βιολογία κάτι κατέχω. Ξέρω να ξεχωρίζω μια κατσαρίδα από έναν γάιδαρο. Μου κάνει εντύπωση το πόσο γρήγορα έφτιαξαν το εμβόλιο. Θυμάσαι που σου έλεγα ότι το είχαν έτοιμο…
Τα 600 ευρω
[η φωτογραφία προέρχεται από το http://pixabay.com και είναι ελεύθερη προς χρήση] δημοσιεύτηκε στις 30/11/20 στη σελίδα: http://www.e-alitheia.gr/pub/36479/ta-600-euros γράφει ο “Λουκής” Χρονογράφημα και η βλακεία των ανθρώπων πάνε πακέτο Αφικνείται το θωρηκτό της γειτονιάς· μπαίνει στο φουρνάρικο. Μαλλί κοράκι, ούτε μια άσπρη τρίχα. Με τα σέα του και τα μέα του, που λεν στην πρωτεύουσα. Παλιά, θυμάται η φουρνάρισσα ότι, αυτό το ίδιο θωρηκτό σαν πρώτη κουβέντα είχε τα τρισκατάρατα μνημόνια, τον πλούτο που μας κλέβουν, που μας ζηλεύουν, τους Τούρκους, τη Μέρκελ, τον Πούτιν, τους μετανάστες που τρώνε τα σκυλιά του δρόμου. Αχ, παλιές δόξες! Τώρα, πια, η γκλάβα άλλα…
Υπάρχει λύση
[η φωτογραφία προέρχεται από το http://pixabay.com και είναι ελεύθερη προς χρήση] γράφει ο Μίλτος Μόσχος Ιστορία παράλογης αφοσίωσης Πέρασαν τρία χρόνια από τότε που παντρεύτηκαν. Τότε ήταν που πρωτοσυλλογίστηκαν ότι ένα παιδί θα τους έδινε το κάτι άλλο. Όλα ήταν ονειρικά, εκτός από αυτήν την κατάρα. Ο Γιώργος αποδείχτηκε στείρος! Η Αλεξάνδρα του ορκιζόταν ότι δεν πρόκειται να μειωθεί ο έρωτας της ποτέ· και έλεγε την αλήθεια. Το έλεγε και το εννοούσε. «Θα ήμουν πολύ φτηνή να σε αφήσω. Έτσι το ήθελε η ζωή η ίδια. Εξάλλου τι φταις και συ;» του έλεγε ακατάπαυστα. Οι συζητήσεις –τι συζητήσεις δηλαδή; καυγάδες…
Ψυχραιμία
[η φωτογραφία προέρχεται από το https://pixabay.com και είναι ελεύθερη προς χρήση] γράφει η Χριστίνα Παλαιολόγου Το τέλος της σχέσης Η πόρτα έκλεισε με πάταγο και το σπίτι βουτήχτηκε μεμιάς στη σιωπή. Η απελπισία ήρθε και θρόνιασε στο είναι της. Γιατί να της συμβεί και αυτό τώρα; Γιατί αυτή τη στιγμή που είναι όλα μαύρα; Αφού ήξερε την κατάσταση, πώς της το έκανε αυτό; Τόσο απάνθρωπος; Πώς να διαχειριστεί τόσα χτυπήματα μαζί; Ποτέ δεν της άρεσαν τα διλήμματα, ούτε οι καβγάδες. Παραδέχτηκε με θλίψη πως ο άνθρωπος που είχε δίπλα της τόσα χρόνια, δεν την ήξερε καθόλου ή απλά αδιαφορούσε. Με…
Ο Ταρίφας
[η φωτογραφία προέρχεται από το http://pixabay.com και είναι ελεύθερη προς χρήση] γράφει ο “Λουκής” δημοσιεύτηκε στην ιστoσελίδα: http://www.e-alitheia.gr/pub/36298/o-tarifas Ένα χρονογράφημα καραντίνας Με το που έσκασε ο κοριός, οι δουλειές πιάσανε πάτο. Μέρες ολόκληρες δεν σταύρωνε πελάτη. Το πολύ τρεις με τέσσερις κούρσες όλη τη μέρα. Αλλά αυτός, εκεί στο μεροκάματο. Και δέκα ευρω να βγάλει ο Χρήστος, καλά ήταν για γάλα και μακαρόνια. Χρήστος, ο ανύπαντρος, κοντούλης και αδυνατούλης ταρίφας· δεν τον έκανες 26 χρονών, αλλά πιασμένα τα 35. Απ’ την αρχή της ιστορίας, που λέτε, μήνυσε του φίλου του γιατρού: «αν μπορώ να βοηθήσω πάρε με τηλέφωνο». «Σε τι…
Μένω σπίτι…
[η φωτογραφία προέρχεται από το https://pixabay.com και είναι ελεύθερη προς χρήση] 31 Μαρτίου 2020 – γράφει ο Μίλτος Μόσχος Χρονογράφημα που γράφτηκε στην καραντίνα Τσατάλια τα νεύρα όλων εκεί μέσα. Και πριν την καραντίνα, που επιβλήθηκε τον Μάρτιο, οι σχέσεις τους δεν ήταν και οι ιδανικότερες. Πολύ γκρίνια, τη θυμάμαι καλά αυτή την γκρίνια, ήταν τόσο διαχειρίσιμη, αλά τώρα με τίποτα. Μπορώ να θυμηθώ, τώρα, ότι οι περισσότερες γκρίνιες και τσακωμοί ξεπήδαγαν με αφορμές που μας έβγαζαν κάθε λίγο και λιγάκι αυτά τα κολόπ… τα παιδιά μας. Έφηβοι και οι δύο, μέσα στην τρέλα τους, μας έφερναν στο αμήν. Έχω…
Κορωνο-ελπίδα μας
[η φωτογραφία προέρχεται από το http://pixabay.com και είναι ελεύθερη προς χρήση] δημοσιεύτηκε στο: http://www.e-alitheia.gr/pub/36285/elpida γράφει ο «Λουκής» Χρονογράφημα στα χρόνια της καραντίνας Καραντίνα βλέπεις· είπα να βολτάρω super market να πάρω κάτι τις. Ξύπνησα πρωϊνιάτικα στις 6, στήθηκα από τις 7 έξω από το σούπερ μάρκετ. Η ελπίδα μου να μπουκάρω πρώτος. Με το που ανοίγει η πόρτα, τρέχω στο ράφι με τα αντισηπτικά. Οι άλλοι χίμηξαν στα τυριά. Με μια κίνηση ρίχνω στο καρότσι ότι μοιάζει με υγρό. Ποτέ δεν θα έπαιρνα δεκάδες γάλατα, εικοσάδες κομπόστες και πενηντάδες γιαούρτια, όπως κάνουν οι άλλοι κάφροι γύρω μου. Στο καρότσι μου…